در باره على ( ع ) كه چنين بوده جبران شده بدكاريهاشان و از آن پاك شدند . فرمود فرو شد در باره ابى ذر و سلمان و عمار و مقداد كه پيمان ولايت نشكستند و بولايت پايدار ماندند كه خدا فرو آورده بود بر پيغمبر و آن درست بود كه على امام است . . . آن باينست كه كافران پيرو باطل شدند و آنان بودند كه پيرو دشمنان رسول خدا و امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما گرديدند . و از امام صادق عليه السّلام است كه در سوره محمد آيه ايست در باره ما و آيه‌اى در باره دشمنان ما . مولاى آنان كه گرويدند ( 11 - محمد ) ياور آنان بر دشمنانشان و بقول على بن ابراهيم آنان كه پايدار ماندند بولايت امير المؤمنين ( ع ) مقصودند و كافران يارى ندارند كه عذاب از آنها بگرداند . تا درآورد ( 5 - الفتح ) بقولى كرد آنچه بايد و تدبير نمود چنانچه شايد تا در آورد و جبران كند گناهان آنها را و بپوشاندشان و پديدارشان نكند كاميابى بزرگ است زيرا پايان سودجوئى و جلوگيرى از زيانست . و بر مؤمنان كه پايدارى و وقار بر آنها فرود شد و سخن اهل تقوى را بدانها چسباند كه از دوزخ پرهيزند و بيشتر گفتند كلمه شهادت است و آن از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله رسيده و از امام صادق عليه السّلام است كه آن ايمان است ، و از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در وصف على عليه السّلام : او است كلمه‌اى كه چسبانده به پرهيزكارانست ، و در اخبار بسيارى از آنان عليهم السّلام كه : مائيم كلمه تقوى . يعنى ولايت آنها و بودند سزاوارتر بدان از ديگران و بودند شايان آن . . محبوب كرد نزد شما ايمان را ( 7 - الحجرات ) و آن را دوستر دينها نزد شما ساخت به اقامه دليلهاى صحت آن نزد آنان و بنويد ثواب بر آن و آراست آن را در دل آنان بلطف خود و اين اشعار دارد كه ايمان كار دل است و بد نمود نزد شما كفر را به وصف كردن كيفر آن و بالطاف باز دارنده از آن و هم نافرمانى را و گناه را و گفتند فسوق دروغ است و آن از امام ابى جعفر عليه السّلام روايت است . و در كافى ( ج 1 ص 426 ) و خبر آن از امام صادق عليه السّلام است كه ايمان